بی صدا؛ آرام؛ شروع به ریزش می کند! در آسمان دلم؛ یاد تو را می گویم! به هرجا و هر حالی که هستم؛ نشسته در میان جمع یا که در اتاقم تنها هستم؛ همیشه از نگاه تو خیس است؛ پیشانی خاطرم! گمان می کردم سنگ دل تر از آن باشم که ساقه نازک عشقی در زمین سخت دل ریشه بدواند! اما چه می توان کرد با رویشهای ناخواسته که گاه ریشه می زند به روی سنگ و صخره ها...