كلام به آخر نمي رسد؛

تو كتابي تازه را؛ در دلم گشوده اي!

تو از جاري نگاه خود؛

هر چه عشق را سروده اي!

شبيه ابر بر اين كوير خشك؛ باران شده؛

باريده اي!

معجزه مهرباني ِ نگاه تو؛

شعبده كمي كه نيست؛

از معجزه نگاه؛ شعبده ها؛ چه ديده اي...!